سلام علیکم. اگر مسئله گو شرایط ذبح را برای شخصی بگوید و فراموش کند لزوم روبه قبله بودن حیوان را ذکر کند و حیوان اشتباه ذبح شده و حرام شود ، آیا ضامن است ؟ مرحوم امام در استفتایی فرموده بودند ضامن نیست اما وجه آن معلوم نبود اگر ممکن است توضیح فرمایید ( چرا حسب غرور سبب اقوی نیست؟) دوم آنکه مسائل اتلاف و تسبیب اموال در کدام بخش جوامع فقهی بیان میشود؟ سوم آنکه بعد از شفعه ، شفیع قیمت زمان شفعه را ضامن است یا زمان عقد؟ سپاسگزارم همیشه سلامت باشید

باسمه تعالی
پاسخ استفتاء شما :

۱_ وجوب رو به قبله بودن برای کسی است که مسئله را بداند و تعمدا رو به قبله ذبح نکند لذا اگر مسئله گو مسئله را فراموش کند و ذابج بر اساس جهل به مسئله رو به قبله ذبح نکند حیوان حرام گوشت نمی شود پس ضمانی هم متصور نیست.

۲- اتلاف در اموال و تسبیب غالبا در مسئله ضمان مالی مطرح می شود ولی ضمان در نفوس و مسئله سبب در مبحث قصاص و دیات مطرح می شود.

۳_ شفیع قیمت زمان عقد را ضامن است.

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن