آیا عمل به کلام ذیل در جهت جبران قضای نمازهای گذشته مجزی است؟
«هر کسی نماز را از روی جهالت ترک کند و نداند چقدر باید قضا کند شب دوشنبه، پنجاه رکعت نماز بخواند با حمد و سوره و روزه بگیرد روز دوشنبه را و ظهر دوشنبه نیز پنجاه رکعت (۲۵ نماز دو رکعتی) با حمد و سوره بخواند بعد از فراغت، صد مرتبه استغفار کند؛ خداوند این عمل را مطابق با صد سال نماز قضا شده حساب می فرماید»؟
باسمه تعالی پاسخ استفتاء شما: این دستور ( بر فرض صحت روایت) جبران نماز قضاء شده را نمی کند بلکه ممکن است به معنای تدارک ثوابهای از دست رفته باشد.